O dano descrito pola acci\u00f3n das langostas, ref\u00edrese aos grandes males resultantes da guerra con naci\u00f3ns estranxeiras e non a lexi\u00f3ns de demos. \u00c9 unha mentira sen precedentes dicir que cada tipo de saltamontes representa a lexi\u00f3ns de demos, que act\u00faan sobre a vida dos homes.<\/p>\n
\u00c9 absurdo a cantidade de serm\u00f3ns, artigos, libros e exposici\u00f3ns que describen a visi\u00f3n das langostas, anunciadas polo profeta Xoel, como lexi\u00f3ns de demos que atacan contra o patrimonio de crentes que non son diezmos.<\/p>\n
Unha simple busca en Internet devolve infinidade de artigos e libros [1] onde se indica categ\u00f3ricamente que as langostas son lexi\u00f3ns de demos que act\u00faan directamente sobre os bens das persoas, destru\u00edndo casas, coches, roupa, ultramarinos, salarios, etc. Que estes demos causen desastres en coches, avi\u00f3ns, afunden barcos, derruben edificios, matan persoas, destr\u00faen naci\u00f3ns, familias, igrexas, vodas e casas.<\/p>\n
\u00c9 certo, que representa a par\u00e1bola das langostas anunciada por Xoel? Son demos os salt\u00f3ns?<\/p>\n
<\/p>\n
“O que quedou da eiruga, a langosta com\u00e9rona, o que quedou da langosta, a langosta com\u00e9rona e o que quedou da langosta, comeuno o pulg\u00f3n”<\/strong>. (Xoel 1: 4)<\/p>\n Antes de analizar o texto, quero tranquilizar ao lector de que as figuras da lagarta, o saltamontes, o salt\u00f3n e o pulg\u00f3n, que compo\u00f1en a par\u00e1bola do profeta Xoel, non son demos. Calquera enfoque, neste sentido, pretende enganar aos incautos facendo do profano e do ne\u00f3fito unha presa f\u00e1cil para homes sen escr\u00fapulos ou, cando menos, ignorantes da verdade b\u00edblica.<\/p>\n A par\u00e1bola que anunciou o profeta Xoel ti\u00f1a un p\u00fablico espec\u00edfico: os xudeus, antes da dispersi\u00f3n. Cando Xoel anuncia a mensaxe de Deus aos anci\u00e1ns e habitantes da terra, non apuntaba \u00e1 humanidade, coma se falase do planeta terra, antes, a mensaxe estaba dirixida aos l\u00edderes xudeus e aos habitantes da terra de Cana\u00e1n, \u00e9 dicir, os xudeus. (Xoel 1: 2)<\/p>\n Ampliar o alcance da profec\u00eda, falar cos xent\u00eds ou incluso falar cos membros da Igrexa de Cristo, \u00e9 torcer a mensaxe do profeta Xoel, porque o p\u00fablico obxectivo da mensaxe son os israelitas, como se pode ver na \u00faltima frase. do verso: ‘… ou, nos d\u00edas dos teus pais’<\/strong>, un xeito de referirse \u00e1s xeraci\u00f3ns anteriores dos fillos de Israel.<\/p>\n “Escoitade isto, anci\u00e1ns e escoitade, todos os habitantes da terra: aconteceu isto nos seus d\u00edas ou nos seus pais?”<\/strong> (Xoel 1: 2)<\/p>\n Os israelitas deber\u00edan transmitir a mensaxe do profeta Xoel, sobre as langostas, aos seus fillos e aos nenos aos seus fillos, para que a mensaxe chegase \u00e1s xeraci\u00f3ns futuras. (Xoel 1: 3)<\/p>\n E cales son as langostas da par\u00e1bola? A resposta ato p\u00e1mola no verso 6: unha poderosa e numerosa naci\u00f3n estranxeira.<\/p>\n “Porque unha naci\u00f3n poderosa sen n\u00famero levantouse contra a mi\u00f1a terra; os seus dentes son dentes de le\u00f3n e te\u00f1en as mand\u00edbulas dun vello le\u00f3n “.<\/strong> (Xoel 1: 6)<\/p>\n O profeta Xerem\u00edas tam\u00e9n aludiu \u00e1 invasi\u00f3n estranxeira, usando outras figuras:<\/p>\n “Porque te vou visitar con catro tipos de males, di o Se\u00f1or: cunha espada para matar e con cans, para arrastralos, con paxaros do ceo e con animais da terra, para devoralos e destru\u00edlos”<\/strong>. (Xer 15: 3)<\/p>\n A invasi\u00f3n de naci\u00f3ns estranxeiras xa foi predita polo profeta Mois\u00e9s:<\/p>\n \u201cO SE\u00d1OR levantar\u00e1 contra ti unha naci\u00f3n de lonxe, desde o cabo da terra, que voa coma unha aguia, unha naci\u00f3n cuxa lingua non entender\u00e1s; Naci\u00f3n de rostro feroz, que non respectar\u00e1 a cara do vello, nin compadecer\u00e1 ao mozo; E comer\u00e1 o froito dos teus animais e o froito da t\u00faa terra, ata que sexas destru\u00eddo; e non che deixar\u00e1 gran, mosto, nin aceite, nin as cr\u00edas das t\u00faas vacas nin das t\u00faas ovellas ata que te consuma “.<\/strong> (Deut 28: 49-51)<\/p>\n O profeta Xoel fai a mesma predici\u00f3n, con todo, comp\u00f3n unha par\u00e1bola para facilitar o anuncio de acontecementos futuros, desde pais ata fillos. Como algu\u00e9n poder\u00eda esquecer unha par\u00e1bola que incl\u00fae salt\u00f3ns, que devoran todo o que te\u00f1en diante?<\/p>\n A invasi\u00f3n caldeira comp\u00e1rase coa destruci\u00f3n causada polas langostas, xa que invadir\u00edan as cidades de Israel, que se parec\u00edan ao Ed\u00e9n, das que, despois da invasi\u00f3n babil\u00f3nica, s\u00f3 quedar\u00eda a desolaci\u00f3n.<\/p>\n \u201cD\u00eda de tebras e tebras; d\u00eda de nubes e densa escuridade, como a ma\u00f1\u00e1 espallada polas monta\u00f1as; xente xenial e poderosa, que nunca houbo, desde tempos remotos, nin despois deles durante os pr\u00f3ximos anos, de xeraci\u00f3n en xeraci\u00f3n. Ante el consume un lume e detr\u00e1s unha chama ardente; a terra diante del \u00e9 coma o xard\u00edn do Ed\u00e9n, pero detr\u00e1s del un deserto desolado; si, nada se lle escapar\u00e1 “<\/strong>. (Xoel 2: 2-3<\/p>\n A par\u00e1bola das langostas serviu para ilustrar o predito por Mois\u00e9s, porque a naci\u00f3n que invadir\u00eda Israel devorar\u00eda todo o que produc\u00edan os animais e o campo. Non haber\u00eda descendencia de grans, mostos, aceites nin animais, debido \u00e1 invasi\u00f3n estranxeira.<\/p>\n A vide e a figueira son figuras que fan referencia \u00e1s d\u00faas casas dos fillos de Xacob: Xud\u00e1 e Israel, de xeito que a profec\u00eda e a par\u00e1bola representan, \u00fanica e exclusivamente, aos fillos de Israel. Po\u00f1er aos homes, ou aos xent\u00eds ou \u00e1 igrexa, como obxectos da acci\u00f3n das langostas, \u00e9 unha fantas\u00eda da cabeza dunha persoa mal informada.<\/p>\n Os profetas Isa\u00edas e Xerem\u00edas compararon as naci\u00f3ns estra\u00f1as coas bestas salvaxes do campo, no canto de usar a figura das langostas:<\/p>\n “Ti, todos os animais do campo, todos os animais do bosque, ve\u00f1en comer”<\/strong> (Is 56: 9);<\/p>\n \u201cPolo tanto, un le\u00f3n do bosque golpeounos, un lobo dos desertos asolar\u00e1os; un leopardo vix\u00eda as s\u00faas cidades; quen saia delas ser\u00e1 destru\u00eddo; porque as s\u00faas transgresi\u00f3ns aumentan, as s\u00faas apostas\u00edas multiplic\u00e1ronse “.<\/strong> (Xer 5: 6)<\/p>\n O dano descrito pola acci\u00f3n das langostas, ref\u00edrese aos grandes males resultantes da guerra con naci\u00f3ns estranxeiras e non a lexi\u00f3ns de demos. \u00c9 unha mentira sen precedentes dicir que cada tipo de saltamontes representa a lexi\u00f3ns de demos, que act\u00faan sobre a vida dos homes.<\/p>\n Calquera que diga que o salt\u00f3n \u00e9 unha especie de lexi\u00f3n de demos, que act\u00faa na vida dos que non obedecen a Deus, \u00e9 mentireiro.<\/p>\n Deus maldixo a terra por mor da desobediencia de Ad\u00e1n e, finalmente, determinou que o home comer\u00eda a suor na cara (Xen. 3: 17-19). Esa determinaci\u00f3n divina recae no xusto e no inxusto! Outra maldici\u00f3n que caeu sobre a humanidade, xudeus e xent\u00eds, foi a morte, pola que todos os homes est\u00e1n alienados da gloria de Deus.<\/p>\n Pero, a pesar da maldici\u00f3n resultante da ofensa de Ad\u00e1n, a sorte est\u00e1 no colo de todos os seus descendentes, sen distinci\u00f3n de xustos e inxustos “porque o tempo e o azar afectan a todos, indistintamente”<\/strong> (Prov 9:11). Todo o que traballa nesta vida ten dereito a comer, porque a lei da sementeira \u00e9 a mesma para todos: xusta e inxusta.<\/p>\n Dicir que a langosta cortadora act\u00faa sobre a vida dos infieis \u00e9 unha falacia. Dicir que parte do que un infiel ga\u00f1a coa s\u00faa obra pertence aos demos \u00e9 escabroso, porque a terra e a s\u00faa plenitude pertencen ao Se\u00f1or.<\/p>\n Usando Isa\u00edas 55, verso 2, para falar de finanzas, testemu\u00f1a contra a verdade das Escrituras. Cando Isa\u00edas pregunta \u00e1 xente sobre o gasto do que ga\u00f1ou co traballo en pan que non era, non falaba de cigarros, bebidas, entretemento, medicamentos, etc. Deus reprend\u00eda \u00e1 xente que gastase o que adquiriu en sacrificios, ofrendas que non agradaban a Deus (Isa 1: 11-12; Isa 66: 3).<\/p>\n O que a Deus lle gusta e que realmente satisfai ao home \u00e9 que escoitar\u00e1 a palabra de Deus porque, “obedecer \u00e9 mellor que sacrificarse”<\/strong>. (1 Sam 15:22) Pero os fillos de Israel recibiron sacrificios, \u00e9 dicir, gastaron o froito do traballo no que non puideron satisfacer.<\/p>\n “Pero Samuel dixo:” \u00bfTen moito gusto o Se\u00f1or en holocaustos e sacrificios, como en obedecer a palabra do Se\u00f1or? Vela\u00ed \u00e9 mellor obedecer que sacrificar; e serv\u00edndoo mellor que a graxa das ovellas “<\/strong>. (1 Sam 15:22)<\/p>\n \u00c9 absurdo dicir que a langosta destrutiva ref\u00edrese a calamidades naturais, desastres, mal tempo, etc., pero aplicar Xo\u00e1n 10, verso 10, no que o ladr\u00f3n veu, se non para matar, roubar e destru\u00edr, como a acci\u00f3n do demo. , \u00e9 mala lectura con motivos posteriores. Dicir que a lexi\u00f3n de demos, que representa a langosta destrutiva, son asasinos que fan o que di Xo\u00e1n 10, verso 10; \u00e9 nefasto.<\/p>\n O ladr\u00f3n que Xes\u00fas dixo que veu matar, roubar e destru\u00edr non se refire ao demo, sen\u00f3n aos l\u00edderes de Israel, que acudiron diante del. Os l\u00edderes de Israel eran ladr\u00f3ns e ladr\u00f3ns, porque actuaron antes de que chegase Xes\u00fas por mor do que os profetas predixeron:<\/p>\n “\u00bf\u00c9 esta casa, que se chama co meu nome, unha cova de ladr\u00f3ns nos teus ollos? Velaqu\u00ed, eu mesmo vin isto, di o SE\u00d1OR “<\/strong>. (Xer 7:11);<\/p>\n \u201cTodos os que vi\u00f1eron antes que min son ladr\u00f3ns e ladr\u00f3ns; pero as ovellas non as escoitaron. “<\/strong> (Xo\u00e1n 10: 8);<\/p>\n \u201cO ladr\u00f3n s\u00f3 v\u00e9n roubar, matar e destru\u00edr; Vin para que te\u00f1an vida e a te\u00f1an en abundancia “.<\/strong> (Xo\u00e1n 10:10);<\/p>\n \u201cE d\u00edxolles: Est\u00e1 escrito: A mi\u00f1a casa chamarase casa de oraci\u00f3n; pero f\u00edxelo un cueiro de ladr\u00f3ns\u201d.<\/strong> (Mt 21:13)<\/p>\n A conclusi\u00f3n dos falantes que usan a par\u00e1bola das langostas \u00e9 a\u00ednda m\u00e1is estra\u00f1a cando prop\u00f3n un xeito de superar as langostas: \u00a1ser un tither!<\/p>\n Mentres que as langostas representaban \u00e1 naci\u00f3n calde\u00f1a, que invadiu Xerusal\u00e9n no 586 a.C., cando Nabucodonosor II – emperador babil\u00f3nico – invadiu o Reino de Xud\u00e1, destru\u00edndo tanto a cidade de Xerusal\u00e9n como o templo e deportando aos xudeus a Mesopotamia , como superar estas “langostas”, se os caldeos est\u00e1n extinguidos?<\/p>\n Ademais de dicir que as langostas da par\u00e1bola de Xoel son varios tipos de demos, moitos falantes din que o \u00fanico xeito de vencelos \u00e9 mediante a fidelidade nos d\u00e9cimos e as ofrendas. \u00a1A mentira!<\/p>\n Os fillos de Israel sufriron a invasi\u00f3n de naci\u00f3ns estranxeiras porque non descansaron a terra, segundo a palabra do Se\u00f1or, e non porque non fosen diezmos, como lemos:<\/p>\n \u201cE esparexereite entre as naci\u00f3ns e arrincarei a espada; a t\u00faa terra quedar\u00e1 desolada e as t\u00faas cidades quedar\u00e1n desertas. Ent\u00f3n a terra gozar\u00e1 dos seus s\u00e1bados durante todos os d\u00edas da s\u00faa desolaci\u00f3n e estar\u00e1s na terra dos teus inimigos; ent\u00f3n a terra descansar\u00e1 e xogar\u00e1 os seus s\u00e1bados. Descansar\u00e1 todos os d\u00edas de desolaci\u00f3n, porque non descansou nos teus s\u00e1bados cando estaba habitable nel\u201d<\/strong> (Lev 26:33 -35).<\/p>\n Por mor de non ter descansado a terra, Deus estableceu as 70 semanas de Daniel, como se recolle no Libro das Cr\u00f3nicas:<\/p>\n “Para que a palabra de Xehov\u00e1 se cumpra por boca de Xerem\u00edas, ata que a terra se complace cos seus s\u00e1bados; descansaron todos os d\u00edas de desolaci\u00f3n, ata que se cumpriron os setenta anos “.<\/strong> (2 Cr 36:21).<\/p>\n A queixa de Malaqu\u00edas sobre levar todos os d\u00e9cimos ao tesouro \u00e9 moito despois da deportaci\u00f3n babil\u00f3nica (Mal 3:10). O profeta Malaqu\u00edas era contempor\u00e1neo de Esdras e Nehem\u00edas, no per\u00edodo posterior ao exilio, cando xa se reconstru\u00edron as murallas de Xerusal\u00e9n, arredor do 445 a.C.<\/p>\n A Biblia est\u00e1 clara:<\/p>\n “Como un paxaro vaga, como unha andori\u00f1a voa, as\u00ed a maldici\u00f3n sen causa non chegar\u00e1”.<\/strong> (Pr 26: 2)<\/p>\n \u00bfA maldici\u00f3n caeu sobre os fillos de Israel pola acci\u00f3n dos demos? Non! Os demos son malditos pola natureza, pero non son a causa das maldici\u00f3ns da humanidade. A causa da maldici\u00f3n que sufriu os fillos de Israel foi a desobediencia aos preceptos de Deus, pronunciados por Mois\u00e9s. A invasi\u00f3n babil\u00f3nica s\u00f3 se produciu pola desobediencia de Israel e non pola acci\u00f3n dos demos.<\/p>\n Para os fillos de Israel, Deus propuxo bendici\u00f3ns e maldici\u00f3ns e o lema para recibilas era, respectivamente, obediencia e desobediencia. A causa da maldici\u00f3n foi a desobediencia, porque sen unha maldici\u00f3n non haber\u00e1 maldici\u00f3n.<\/p>\n E quen institu\u00edu a maldici\u00f3n? \u00a1Deus mesmo!<\/p>\n “Non obstante, ser\u00e1 que se non escoitas a voz do Se\u00f1or, o teu Deus, para non ter coidado de cumprir todos os seus mandamentos e os seus estatutos, que hoxe che mando, ent\u00f3n todas estas maldici\u00f3ns vir\u00e1n sobre ti e te alcanzar\u00e1n: Maldito na cidade e maldito no pa\u00eds. Maldita sexa a t\u00faa cesta e a t\u00faa amasadora. Maldito o froito do teu ventre e o da t\u00faa terra e a descendencia das t\u00faas vacas e das t\u00faas ovellas. Maldito estar\u00e1s cando entras e maldito ser\u00e1s cando saias. O Se\u00f1or enviarache unha maldici\u00f3n; confusi\u00f3n e derrota en todo o que pon a man; ata que sexa destru\u00eddo e ata que perda de s\u00fapeto por mor da maldade das t\u00faas obras polas que me deixaches. “<\/strong> (Deut 28: 15-20)<\/p>\n \u00c9 certo que, sen causa, non hai maldici\u00f3n.<\/p>\n A contribuci\u00f3n econ\u00f3mica a unha determinada instituci\u00f3n non libera a ningu\u00e9n de demos, maldici\u00f3ns, malos ollos, etc. Estas mensaxes son enganosas para relacionar as sinxelas. Non ser\u00e1 penalizado porque non ten co\u00f1ecemento:<\/p>\n \u201cOs avisados \u200b\u200bven o mal e esc\u00f3ndense; pero os simples pasan e sofren a pena “.<\/strong> (Pr 27:12)<\/p>\n Reivindicar a ignorancia ante Deus non libera a ningu\u00e9n das consecuencias. De a\u00ed a necesidade de que o home estea atento \u00e1 voz de Deus.<\/p>\n Pero hai alg\u00fans que escoitan a palabra de Deus, pero deciden cami\u00f1ar segundo o que prop\u00f3n o seu falso coraz\u00f3n, pensando que ter\u00e1n paz. Gran engano, porque a bendici\u00f3n do Se\u00f1or \u00e9 para quen escoita a s\u00faa palabra.<\/p>\n \u201cE pode ocorrer que, cando algu\u00e9n escoite as palabras desta maldici\u00f3n, se bendiga no seu coraz\u00f3n dicindo: Terei paz, a\u00ednda que cami\u00f1e segundo a opini\u00f3n do meu coraz\u00f3n; para engadir \u00e1 sede, \u00e1 bebida \u201d<\/strong>. (Deut 29:19)<\/p>\n A lecci\u00f3n que o crente en Cristo Xes\u00fas extrae do anunciado na par\u00e1bola das langostas \u00e9 expresada polo ap\u00f3stolo Paulo aos corintios:<\/p>\n “E estas cousas fix\u00e9ronnos en figura, para que non cobizemos cousas malas como fixeron”.<\/strong> (1 Cor 10: 6).<\/p>\n Para os que cren que Xes\u00fas \u00e9 o Cristo, xa non hai condena, e o que lemos dos fillos de Israel \u00e9 para que non cometamos os mesmos erros. Se non hai condena por algu\u00e9n que \u00e9 unha nova criatura, \u00e9 certo que est\u00e1 escondido con Cristo en Deus, polo tanto, non ten que ter medo de demos, maldici\u00f3ns, etc.<\/p>\n Quen est\u00e1 en Cristo o malo non toca, porque est\u00e1 escondido con Cristo, en Deus:<\/p>\n \u201cSabemos que todo o que nace de Deus non peca; pero o que se xera de Deus mantense e o malvado non o toca. “<\/strong> (1 Xo\u00e1n 5:18);<\/p>\n “Porque xa est\u00e1s morto e a t\u00faa vida est\u00e1 oculta con Cristo, en Deus”<\/strong>. (Col 3: 3)<\/p>\n Todos os crentes en Cristo foron bendicidos con todas as bendici\u00f3ns espirituais en Cristo Xes\u00fas (Ef. 1: 3), polo que non hai que temer a acci\u00f3n dos demos.<\/p>\n A \u00fanica maldici\u00f3n que pode chegar a un crente \u00e9 deixarse \u200b\u200benganar por homes que, con astucia, se enganan a si mesmos, afast\u00e1ndose da verdade do evanxeo (Ef 4:14; 2 Pet 2: 20-21), polo tanto, en relaci\u00f3n a todos as cousas, \u00e9 m\u00e1is que un ga\u00f1ador e ningunha criatura pode separalo do amor de Deus, que est\u00e1 en Cristo.<\/p>\n \u201cPero en todas estas cousas somos m\u00e1is que ga\u00f1adores por parte de quen nos amou. Porque estou seguro de que nin a morte, nin a vida, nin os anxos, nin os principados, nin os poderes, nin o presente, nin o futuro, nin a altura, nin a profundidade, nin ningunha outra criatura poden separarnos do amor de Deus, que est\u00e1 en Cristo Xes\u00fas, noso Se\u00f1or\u201d<\/strong> (Rom. 8: 37-39)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" O dano descrito pola acci\u00f3n das langostas, ref\u00edrese aos grandes males resultantes da guerra con naci\u00f3ns estranxeiras e non a lexi\u00f3ns de demos. \u00c9 unha mentira sen precedentes dicir que cada tipo de saltamontes representa a lexi\u00f3ns de demos, que act\u00faan sobre a vida dos homes.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":43,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[11,20,25,29],"class_list":["post-42","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sem-categoria","tag-langosta","tag-parabola","tag-profeta","tag-xoel"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/estudosbiblicos.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/estudosbiblicos.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/estudosbiblicos.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/estudosbiblicos.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/estudosbiblicos.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=42"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/estudosbiblicos.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/42\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/estudosbiblicos.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/43"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/estudosbiblicos.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=42"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/estudosbiblicos.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=42"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/estudosbiblicos.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=42"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}